درج قیمت تولیدکننده؛ تجارب جهان و پیامدهای اجرا

دکتر احمد تشکینی / رئیس موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی دکتر افسانه شفیعی/ عضو هیات‌علمی موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی در بسیاری از کشورها برای مدیریت بازار، به‌‌‌منظور ایجاد ثبات در عرضه و تقاضا، حرکت از رویکردهای سنتی به رویکردهای تحولی (شامل ابزارهای هوشمند و خودتنظیم) صورت گرفته است. یکی از ابزارهای کلیدی در این خصوص «درج قیمت تولیدکننده و قیمت واحد» روی کالاست. به‌منظور ممانعت از تشتت قیمت‌ها، در هندوستان، مالزی، ترکیه، آلمان و استرالیا نه‌تنها «قیمت مقطوع» فروش برای مصرف‌کننده روی کالا چاپ نمی‌شود، بلکه این کار به‌عنوان یکی از عوامل شکل‌‌‌گیری رویه‌‌‌های ضدرقابتی «ممنوع» شده است. بنابراین در این کشورها به‌منظور ممانعت از تشتت قیمت‌ها، به‌ویژه در زمینه «کالاهای تندمصرف (FMCG)» از روش‌های دیگری استفاده می‌شود که به شرح زیر است: