به گزارش روابط عمومی خانه صمت ایران، بهگفته رضا موسایی اظهار داشت: دشمن صهیونیستی بهصورت سیستماتیک زیرساختهای اقتصادی ایران را هدف قرار داده و در این مسیر مراکز کلیدی صنعتی از جمله فولاد مبارکه، فولاد خوزستان و فولاد کویر مورد حمله قرار گرفتهاند.
موسایی با بیان اینکه این اقدامات بخشی از یک راهبرد گستردهتر است، افزود: این تحولات را باید در چارچوب «جنگ ترکیبی» تحلیل کرد؛ راهبردی که به گفته اندیشکده «مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی» (CSIS)، ترکیبی از حملات نظامی، سایبری و اقتصادی برای فلجسازی زیرساختهای حیاتی کشورهاست.
او در ادامه به الگوی واکنش ایران در برابر چنین فشارهایی اشاره کرد و گفت: بررسی گزارشهای همین اندیشکدهها نشان میدهد که ایران نیز در سالهای اخیر و بهویژه در دورههای تنش، راهبرد «تقارنسازی در ضربه به زیرساختها» را دنبال کرده است.
به گفته موسایی، بر اساس تحلیلهای منتشرشده از سوی CSIS، ایران و نیروهای همسو با آن در مقاطع مختلف زیرساختهای حیاتی برخی کشورهای خلیج فارس، بهویژه در عربستان و امارات، را هدف قرار دادهاند؛ از جمله تأسیسات انرژی، بنادر و زیرساختهای صنعتی.
وی افزود: حملات پهپادی و موشکی به تأسیسات نفتی و صنعتی مانند تأسیسات آرامکو نمونهای از این الگو بوده که نشان داد زیرساختهای اقتصادی رقیب نیز میتوانند در معرض تهدید مستقیم قرار گیرند.
این سیاستپژوه حوزه صنعت و معدن تأکید کرد: چنین اقداماتی با هدف ایجاد «هزینه اقتصادی متقابل» و انتقال بخشی از فشار از داخل ایران به اقتصادهای وابسته به انرژی در خلیج فارس انجام شده است.
بیشتر بخوانید: ضرورت حمایت فوری از صنایع و حفظ اشتغال در شرایط جنگی
موسایی همچنین با اشاره به سناریوهای تشدید تنش در منطقه گفت: طبق ارزیابیهای CSIS، در صورت افزایش سطح درگیریها، ایران میتواند بهطور مستقیم زیرساختهای انرژی و صنعتی کشورهای عربی را هدف قرار دهد؛ بهگونهای که حتی اختلال در بخش کوچکی از صادرات نفت خلیج فارس ـ که حدود ۱۸ میلیون بشکه در روز برآورد میشود ـ میتواند شوک بزرگی به اقتصاد جهانی وارد کند.
وی ادامه داد: در حوزه سایبری نیز این اندیشکده تصریح کرده است که ایران توانایی هدفگیری زیرساختهایی مانند شبکه برق، تأسیسات آبشیرینکن و سامانههای صنعتی (SCADA) در کشورهای خلیج فارس را دارد؛ زیرساختهایی که ارتباط مستقیمی با صنایع سنگین از جمله فولاد و آلومینیوم دارند.
به گفته موسایی، آنچه امروز در حمله به صنایع فولادی ایران مشاهده میشود، بخشی از یک الگوی گستردهتر از «بازدارندگی متقابل زیرساختی» است؛ الگویی که در آن یک طرف صنایع ارزآور مانند فولاد، پتروشیمی و انرژی را هدف قرار میدهد و طرف مقابل نیز زیرساختهای مشابه شامل نفت، انرژی، صنایع سنگین و حتی آب و برق را در منطقه هدف قرار میدهد.
وی افزود: تحلیلهای جدید CSIS نشان میدهد این تقابل حتی به حوزههای جدیدتری مانند زیرساختهای داده و فناوری نیز کشیده شده و جنگ زیرساختی وارد مرحله پیچیدهتری شده است.
موسایی در پایان تأکید کرد: مجموعه این تحولات نشان میدهد که تقابل موجود صرفاً نظامی نیست، بلکه نوعی «جنگ زیرساختی تمامعیار» است که در آن صنایع کلیدی مانند فولاد، آلومینیوم، انرژی و حتی آب و داده به اهداف اصلی تبدیل شدهاند.
او خاطرنشان کرد: در چنین شرایطی تقویت تابآوری اقتصادی، توسعه زنجیرههای داخلی تولید و حفاظت از زیرساختهای حیاتی بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا میکند؛ موضوعی که میتوان آن را در چارچوب راهبرد «اقتصاد مقاومتی» مورد توجه قرار داد.