به گزارش روابط عمومی خانه صمت ایران، قطعیهای گسترده برق در شهرکهای صنعتی کشور به بحرانی کمسابقه در بخش تولید تبدیل شده و ظرفیت صنایع را بین ۳۰ تا ۶۰ درصد کاهش داده است. در همین رابطه آرمان خالقی، دبیرکل خانه صنعت، معدن و تجارت ایران در نشست خبری اخیر خود گفت: قطعیهای مکرر برق در شهرکهای صنعتی کشور ظرفیت تولید واحدهای صنعتی را بین ۳۰ تا ۶۰ درصد کاهش داده است.
دبیرکل خانه صمت ایران با اشاره به ابعاد این مشکل گفت: «در حال حاضر از ساعت ۵ عصر تا ۱۲ شب برق بخش بزرگی از واحدهای تولیدی قطع میشود. نتیجه آن است که عملاً واحدهایی که باید شش روز در هفته فعالیت داشته باشند، سه روز از چرخه تولید خارج میشوند. حتی اگر بخواهند روز جمعه را جایگزین کنند، علاوه بر فشار کاری باید هزینه اضافهکار و دستمزد پرداخت کنند.»
خالقی با بیان اینکه این وضعیت صنایع بزرگ نظیر فولاد، شیشه و سیمان را بهطور مستقیم فلج کرده، افزود: «برخی واحدهای فولادی به دلیل قطعی مکرر برق بهطور کامل تعطیل شدهاند، اما شرکتهای توزیع همچنان هزینههای موسوم به حق ترانزیت برق را دریافت میکنند. این سیاست مانند آن است که مخابرات بدون ارائه سرویس، از مشترک آبونمان دریافت کند. چنین رویکردی نهتنها ناعادلانه است بلکه به بیاعتمادی در بخش تولید دامن میزند.»
وی تأکید کرد: توقف تولید تنها به معنای خاموشی خطوط تولید نیست، بلکه پیامدهای سنگینتری دارد؛ از جمله از دست رفتن تعهدات قراردادی، مواجهه با جریمههای سنگین به دلیل تأخیر در تحویل کالا، تعطیلی اجباری کارگاهها و بیکاری کارگران.
دبیرکل خانه صنعت، معدن و تجارت ایران افزود: «در شرایط جنگی قوانین حمایتی ویژه برای صنایع اعمال میشود؛ بهطور مثال بانکها جریمه دیرکرد دریافت نمیکنند و فشار تأمین اجتماعی یا گمرک کاهش مییابد. امروز هم با بحرانی مواجه هستیم که میتواند سرمایه ملی و اشتغال هزاران نفر را به خطر بیندازد، اما حمایتی مشابه وجود ندارد.»
او در بخش دیگری از سخنان خود به موانع سرمایهگذاری در حوزه انرژیهای تجدیدپذیر اشاره کرد و گفت: «اگر قرار است تولیدکنندگان وارد عرصه تأمین انرژی شوند، دولت باید بستر مناسب را فراهم کند. در حال حاضر برای دریافت زمین یا مجوز احداث نیروگاه خورشیدی یا بادی، فرایندهای اداری بسیار طولانی است. سرمایهگذار علاوه بر هزینههای کلان باید خود دکل برق و تجهیزات انتقال را نیز تأمین کند. این روند باعث شده انگیزه برای سرمایهگذاری در انرژیهای نو کاهش یابد.»
خالقی هشدار داد: «وقتی صنعت کار نکند، زنجیره تأمین، مشتریان و بازار نیز از هم میپاشد. این به معنای تشدید رکود، کاهش صادرات، بیکاری گسترده و در نهایت بحران اقتصادی خواهد بود. امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند تصمیم فوری و نگاه حمایتی دولت به بخش تولید هستیم.»