به گزارش روابط عمومی خانه صمت ایران، در نامهای که از سوی سیدعبدالوهاب سهلآبادی، رئیس خانه صنعت، معدن و تجارت ایران، خطاب به «گیلبرت هونگبو» مدیرکل سازمان بینالمللی کار در ژنو ارسال شده، نسبت به حملات موشکی و هوایی به واحدهای صنعتی کشور و پیامدهای انسانی و اقتصادی آن ابراز نگرانی جدی شده است. در این مکاتبه تأکید شده که هدف قرار گرفتن کارخانجات و خطوط تولید غیرنظامی، به جانباختن و مجروح شدن شماری از کارگران و وارد آمدن خسارات گسترده به زیرساختهای تولیدی انجامیده است.
در یکی از این نامهها با استناد به اصول بنیادین سازمان بینالمللی کار، از جمله مفاد اساسنامه این سازمان (۱۹۱۹) و اعلامیه فیلادلفیا (۱۹۴۴) که بر عدالت اجتماعی و کرامت نیروی کار تأکید دارند، آمده است که حمله به محیطهای کاری و کشته شدن کارگران در محل کار با فلسفه وجودی سازمان بینالمللی کار و استانداردهای جهانی کار در تعارض آشکار قرار دارد. همچنین به کنوانسیونهای شماره ۱۵۵ و ۱۸۷ این سازمان در زمینه ایمنی و بهداشت شغلی اشاره شده و تأکید شده است که چنین حملاتی نقض آشکار تعهدات بینالمللی در زمینه حفاظت از جان و سلامت کارگران محسوب میشود.
خانه صنعت، معدن و تجارت ایران در این نامه از سازمان بینالمللی کار خواسته است با موضعگیری صریح، حملات به کارخانجات غیرنظامی و قربانی شدن کارگران را محکوم کرده و برای توقف این اقدامات گامهای لازم را بردارد. همچنین درخواست شده است این سازمان با ارائه کمکهای فنی و مشاورهای، از روند بازسازی واحدهای آسیبدیده و بازگشت کارگران به چرخه اشتغال حمایت کند.
بیشتر بخوانید: موضعگیری فوری در قبال حمله به کارخانجات و کُشتار کارگران ایرانی
در نامه دیگری که با رویکردی حقوقیتر تنظیم شده، ضمن اشاره به مقررات حقوق بینالملل بشردوستانه و کنوانسیونهای ژنو (۱۹۴۹)، حمله به مراکز تولیدی غیرنظامی نقض حقوق بینالملل و تهدیدی جدی برای امنیت شغلی کارگران عنوان شده است. در این مکاتبه همچنین از سازوکارهای نظارتی سازمان بینالمللی کار درخواست شده است وضعیت کارگران در مناطق مورد حمله را بررسی کرده و نتایج آن را در نشستهای رسمی این سازمان مطرح کنند.
در همین راستا پیشنهاد شده است که دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد (OHCHR) نیز با بهرهگیری از سازوکارهای نظارتی و گزارشگران ویژه، نسبت به مستندسازی این حملات و پیگیری مسئولیت بینالمللی عاملان آن در مراجع ذیصلاح اقدام کند.
خانه صنعت، معدن و تجارت ایران در پایان اعلام کرده است که آمادگی دارد مستندات مربوط به حملات انجامشده علیه واحدهای صنعتی و کارگران کشور را برای بررسیهای تخصصی در اختیار نهادهای بینالمللی ذیربط قرار دهد و از هرگونه همکاری در چارچوبهای حقوقی، صنفی و انساندوستانه استقبال میکند.
گفتنی است پیش از این نیز خانه صنعت، معدن و تجارت ایران در خصوص حملات به صنایع و واحدهای تولیدی کشور با سازمان بینالمللی کار مکاتبه کرده بود که با توجه به اهمیت و حساسیت موضوع، این نامهنگاری در فاصلهای کوتاه بار دیگر تکرار شده است.
به گزارش روابط عمومی خانه صمت ایران متن کامل دومین نامه خانه صنعت، معدن و تجارت ایران به سازمان جهانی کار (ILO) در رابطه با درخواست رسیدگی فوری این نهاد بینالمللی به حملات اخیر علیه کارخانجات و شهرکهای صنعتی غیرنظامی در ایران و حمایت از کارگران و کارفرمایان آسیبدیده به شرح ذیل است:
جناب آقای گیلبرت هونگبو
مدیرکل محترم سازمان بینالمللی کار (ILO) – ژنو، سوئیس
موضوع: درخواست محکومیت فوری حملات به کارخانجات غیرنظامی و اقدام حمایتی از کارگران و کارفرمایان ایران
با عرض سلام و احترام؛
خانه صنعت، معدن و تجارت ایران، به نمایندگی از هزاران بنگاه تولیدی و میلیونها نیروی کار شاغل در آنها، این نامه را در لحظهای دردناک و تاریخی به پیشگاه شما مینگارد. طی هفتههای اخیر، موجی از حملات موشکی و هوایی، کارخانجات و شهرکهای صنعتی غیرنظامی ایران را هدف قرار داده است؛ حملاتی که جان کارگران بیدفاع را گرفته، شماری را مجروح کرده و زیرساختهای تولیدی ساختهشده با دههها رنج و کار را در چند لحظه به خاکستر تبدیل نموده است. این کارگران نه سرباز بودند، نه طرف منازعه؛ آنها زنان و مردانی بودند که در پشت خطوط تولید ایستاده بودند تا نان خانوادههای خود را تأمین کنند.
جناب مدیرکل عالیجناب، مقدمه اساسنامه سازمان بینالمللی کار که در سال ۱۹۱۹ تدوین شد، با صراحت اعلام میکند که «صلح جهانی و پایدار تنها بر پایه عدالت اجتماعی بنا میشود» و دولتها و طرفهای ذیربط را به «حمایت از کارگران در برابر بیماری، بیکاری و آسیبهای ناشی از کار» متعهد میسازد. اعلامیه فیلادلفیا (۱۹۴۴)، که رکن اصلی هویت ILO است، با افتخار اعلام داشت که «کار کالا نیست» و کرامت انسانی نیروی کار را بهعنوان اصلی خدشهناپذیر به رسمیت شناخت. حمله به کارخانجات غیرنظامی و کشتن کارگران در محل کار، آشکارترین نقض این اصول بنیادین است؛ نقضی که سکوت در برابر آن، اعتبار هر نهاد بینالمللی را زیر سؤال میبرد.
جناب مدیرکل، کنوانسیون شماره ۱۵۵ سازمان بینالمللی کار در خصوص ایمنی و بهداشت شغلی (۱۹۸۱) و پروتکل ۲۰۰۲ آن، دولتها و همه طرفهای مرتبط را ملزم میسازد که «محیط کار را از هر خطری که سلامت و حیات کارگران را تهدید میکند» مصون نگاه دارند. کنوانسیون شماره ۱۸۷ (۲۰۰۶) نیز فرهنگ پیشگیرانه در ایمنی شغلی را بهعنوان تعهد ملی و بینالمللی معرفی کرده است. موشکهایی که بر سر کارگران فرود میآیند، نهتنها این تعهدات را نقض میکنند، بلکه آنها را به سخره میگیرند. افزون بر این، اعلامیه ILO درباره اصول و حقوق بنیادین در کار (۱۹۹۸) صراحتاً حق حیات و امنیت کارگر را لازمه هر شکلی از کار شایسته میداند؛ حق حیاتی که این حملات با بیرحمی تمام آن را نقض کردهاند.
جناب مدیرکل عالیجناب، پیامدهای این حملات به مرگ و زخم محدود نمیشود. تعطیلی بنگاههای آسیبدیده به معنای بیکاری ناگهانی هزاران کارگر است؛ بیکاریای که نه از سستی و نه از رکود اقتصادی، بلکه از خشونتی سازمانیافته علیه مراکز کار و تولید نشأت گرفته است. این وضعیت دقیقاً آن چیزی است که منشور ILO برای پیشگیری از آن تأسیس یافته؛ شرایطی که در آن کارگر نه به دلیل فقدان مهارت یا اراده، بلکه به دلیل جنگ و ویرانی از چرخه معیشت خارج میشود. بر این اساس، خانه صنعت، معدن و تجارت ایران با اتکا به چارچوبهای حقوقی پیشگفته، دو درخواست مشخص را به استحضار میرساند.
نخست آنکه از سازمان بینالمللی کار میخواهیم با صدای بلند و بدون ابهام، این حملات به کارخانجات غیرنظامی و قربانی شدن کارگران را محکوم نموده و خواستار توقف فوری و بدون قید و شرط آنها شود. سکوت در برابر چنین اقداماتی، نهتنها به کارگران ایران، بلکه به اعتبار جهانی مفاهیم «کار شایسته» و «عدالت اجتماعی» آسیب میزند.
جناب مدیرکل، درخواست دوم ما ارائه کمکهای فنی و مشاورهای ILO به کارفرمایان و کارگران آسیبدیده است تا با تکیه بر تجارب جهانی سازمان در مدیریت بحرانهای ناشی از جنگ، مسیر بازسازی واحدهای تولیدی و بازگشت کارگران به چرخه اشتغال هموار گردد. ILO پیش از این در مناطق درگیر تنش، از بالکان تا آفریقا، چنین نقشی را با موفقیت ایفا کرده است و ما باور داریم که این تجارب میتواند برای کارگران و کارفرمایان ایران نیز راهگشا باشد.
جناب مدیرکل عالیجناب، تاریخ نهادهای بینالمللی را بر اساس آنچه در لحظات بحرانی انجام دادند قضاوت میکند، نه بر اساس اعلامیههایی که در روزهای آرام صادر کردند. این لحظه، لحظهای است که صدای ILO باید شنیده شود. خانه صنعت، معدن و تجارت ایران آماده است کلیه مستندات مربوط به حملات انجامشده به واحدهای صنعتی را در اختیار آن سازمان قرار دهد و در هر مکانیزم بررسی یا اقدام مشترکی که تعریف شود، با جدیت و مسئولیت مشارکت نماید.
با احترام عمیق و آرزوی صلح، امنیت شغلی و توسعه پایدار برای جامعه کار و تولید در سراسر جهان.
سید عبدالوهاب سهل آبادی
دریافت نسخه PDF دومین نامه خانه صمت ایران به ILO